Levensstijl
De kloven tussen ontwikkelde en on- of minder ontwikkelde streken op onze aarde, tussen centrum en periferie nemen nu dramatisch toe omwille van de klimaatverandering. Terwijl de rijke landen omwille van hun economische handelswijze en de daar heersende levensstijl hoofdveroorzaker zijn, kunnen ze zich gelijktijdig omwille van hun materiële ressources het best beschermen tegen de beginnende gevolgen van de klimaatverandering.
Deze fatale ontwikkeling verlangt van de bewoners van de ontwikkelde industriële naties een werkzame wijziging van de levensstijl en de levensvorm, verlangt duurzaam leven en economisch handelen, een nieuw denken.
Efficiëntie, sufficiëntie en consistentie zijn hierbij onscheidbaar met elkaar verbonden:
- Efficiëntie betekent een duidelijke daling van het verbruik van ressources;
- Sufficiëntie betekent maat houden en genoegzaamheid bij de gebruikmaking van de sociale mede-wereld en de schepping;
- Consistentie verwijst naar het doel, het omschakelen op een solaire economie en een duurzame kringloopeconomie te scheppen.
Enkel een, in deze richting gaande, duurzame levensvorm schept een evenwicht voor een toekomstgerichte economie, sociale rechtvaardigheid en ecologische vernieuwing. Toekomstgericht is een levenswijze die in gelijke mate rekening houdt met de principes van individualiteit, solidariteit, rechtvaardigheid en duurzaamheid en daarbij het oplossen van honger en armoede toestaat.
Duurzaam leven is onscheidbaar van de individuele leefwijze en verbonden met de levensstijl. Het betekent het individuele en dus ook het maatschappelijk verbruik van natuurlijke ressources verminderen, bijv. door vermindering van de persoonlijke “CO²-voetafdruk”, door het gedrag met betrekking tot het verkeer, het energieverbruik en de voeding te wijzigen. Met een duurzame levensstijl wordt de leefwijze in een “natuurlijk evenwicht” gebracht en er wordt een symbiotische verbinding ingegaan met de ecologische verhoudingen op onze aarde.
De individuele, ecologische, sociale en economische behoeften worden ernaar uitgericht het uitzicht voor de toekomst voor de volgende generaties niet te beschadigen.
Duurzame levensstijl betekent zodoende de behoeften slechts zo te bevredigen, dat de volgende generaties een intact en toekomstgericht ecologisch, sociaal en ecologisch systeem aantreffen.
Een meer aan welbehagen en levenskwaliteit wordt door een duurzame levensstijl, die op zelfbeperking en matiging zet (sufficiëntie), bereikt. Het geslaagde leven moet versterkt baseren op menselijk-sociale waarden. Hoge tevredenheid met het leven en levenskwaliteit munten uit door structuren die sociale gelijkheid, werkzekerheid, sociale samenhang en politiek aandeel en deelname waarborgen. Dat is ook welvaart. Deze levensstijl, die ressources op menselijke maat ontziet,ontwikkelt zich in sociale netwerken. Familie- en buurtrelaties, verenigingen, verbonden, vrijwilligersnetwerken, ruilkringen, coöperatieven, burgerbureaus maar ook gemeenschappelijke werkplaatsen en micro-ondernemingen zijn plaatsen om het hanteren van nieuwe levensstijlen en levensvormen te oefenen en in de praktijk om te zetten.
De verandering van levensstijl en levensvormen levert een werkzame bijdrage aan de wisseling van de civilisatie, die gekenmerkt is door verantwoordelijkheid t.o.v. de hele biosfeer en het recht op leven en ontwikkeling van alle mensen en de toekomstige generaties
