Armoede en rijkdom: De twee zijden van een medaille
"Arme man en rijke man stonden daar en keken naar elkaar. En de arme zei heel bleek: Was ik niet arm, was jij niet rijk (Bertolt Brecht 1934 in Alfabet)"

Armoede is niet helemaal vanuit zich te verstaan maar slechts in de context van haar tegenhanger, de rijkdom. Indien er geen reusachtige inkomen- en vermogensverschillen tussen de mensen zou bestaan, zou men niemand arm kunnen noemen. Armoede en rijkdom zijn de twee zijden van een medaille. Zonder rijkdom bestaat er geen armoede en zonder armoede geen rijkdom. Armoede en rijkdom staan elkaar bij in een wisselverhouding. In de kapitalistische winstmakende economie is er een drang aanwezig: Winstmaximalisatie en de tendens tot verarming van een deel van de bevolking gaan hand in hand. Het is gebleken dat armoede niet opgelost wordt door toenemende rijkdom. Armoede, materiële nood en gebreksverschijningen zijn zo oud als de mensheid.

Foto: M. Rabbe

Toe te lichten is echter waarom armoede nog altijd bestaat in een tijdperk van globalisering en de neoliberale modernisering en ondanks een voortdurend stijgende maatschappelijke rijkdom. Verklaard dient ook te worden waarom families, kinderen en jongeren vandaag de slachtoffers zijn. Wat armoede is, is niet duidelijk gedefinieerd. De loonarmoede is in Europa erg verschillend, ze varieert van land tot land en van streek tot streek. Daarom is men in de EU over een begrip van relatieve armoede tot een vergelijk gekomen, de armoedegrens ligt zo bij 60% van het mediaaninkomen van een land.